Moord op de Zeedijk
Van je familie moet je het hebben...
Niemand wist de waarheid tot het moment dat zij op haar sterfbed alles bekende.
Schuil voor de storm in de leerlooierij op de Zeedijk. De deur gaat achter je op slot… We willen geen ongewenste gasten!
Duik in dit Amsterdamse spookverhaal over de gezusters Dina en Helena. Dina was geliefd door velen, Helena was afstandelijk, kil… sommigen zeiden zelfs.....GEVAARLIJK! Ben jij er klaar voor om het duistere geheim van Helena te ontdekken?
Een rusteloze geest zal nooit rust vinden…. Kun jij rustig blijven!?
Boek nu!
Historische achtergrond
In de 18e eeuw bevond zich op de Zeedijk de leerlooierij 'Het verdoolde Schaap'. Baas Gerhards, de eigenaar van de looierij, woonde er samen met zijn twee dochters. Het zou er verschillend hebben gestonken, maar dat hield de jonge mannen niet tegen om langs te komen en een glimp op te vangen van de twee knappe dochters Helena en Dina. De twee konden niet meer van elkaar verschillen. Dina, blond en lief. Helena, zwart en vurig.
Wouter, een jonge zeeman, raakte verliefd op Dina, maar ze toonde in het begin geen interesse in hem. Wie wel geïnteresseerd was, was haar zuster Helena, die hopeloos verliefd raakte op de knaap. De basis voor een verschrikkelijk drama was hiermee gelegd, want Helena, uitzinnig van jaloezie, paste al haar verleidingskunsten toe en onderschepte zelfs een brief om Wouter in haar netten te verstrikken.
Dina ontdekte de flirt pogingen van haar zuster en werd woedend. Dagenlang hadden zij ruzie; op de laatste avond ging het goed mis. Woedend greep Helena haar zuster beet en smeet haar in een diepe kelder met looikuipen. Helena liet haar zus bewusteloos achter. Niemand had het gezien. Twee nachten later sloop zij naar de kelder en zag dat Dina nog leefde. De frisse lucht die was binnengekomen deed Dina tot bewustzijn komen en met zwakke stem begon zij om hulp te roepen. Met een stuk hout sloeg Helena het slachtoffer daarna net zo lang tot zij stierf.
Voor het zover was, had Dina haar nog toegeroepen: 'Moordenaarster, je zult nooit rust hebben'.
Wouter kwam van zee terug, hoorde dat Dina dood was en trouwde met Helena. Gelukkig was het huwelijk niet, want Helena werd gekweld door spijt. Tot op haar sterfbed wist zij de misdaad geheim te houden. Toen bekende zij het echter, waarna haar man zich vol afschuw van haar afkeerde en Helena eenzaam en alleen op 24 juli 1753 overleed.
Diezelfde nacht werd de Zeedijk opgeschrikt door ijselijk gekerm en gierend gehuil en bibberend lagen de buurtbewoners in hun bed.
Precies honderd jaar later hoorden buurtbewoners wederom de gillende Helena op de plaats waar de leerlooierij had gestaan. Zij kon geen rust vinden… Tot op heden gaat het gerucht dat Helena regelmatig te zien en te horen is en mocht je laat in de avond op de Zeedijk wandelen en je voelt een koude rilling... dan heb je kans dat zij in de buurt is.
